Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies w celu dostosowania galerii do indywidualnych potrzeb użytkowników.

Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Więcej w polityce cookies.

close

Koszyk

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

ebiuletyn rabat do 50 %

Buste de femme 2, 1907 – Picasso

Buste de femme 2, 1907 – Picasso

102,00 zł

Obrazy na płótnie naciągnięte są na drewniane krosno malarskie, zabezpieczone werniksem. Gotowe do powieszenia na ścianie. Ekologiczne, bezzapachowe i bezpieczne dla zdrowia atramenty EPSON HDR.



Więcej szczegółów

Dodaj do listy życzeń

Pablo Picasso, a właściwie Pablo Ruiz Picasso (1881 – 1973)  

 

Nowoczesną sztukę trzeba zabić. To znaczy, że trzeba samego siebie, jeżeli nadal

chce się czegoś dokończyć.”  

 

Czym innym jest widzieć, czym innym malować.” 

 

Kim właściwie jest malarz? Jest kolekcjonerem, który tworzy swoje zbiory malując sam obrazy, jakie podobają mu się u innych.”


Pablo Picasso, a właściwie Pablo Ruiz Blasco, urodził się 25 października 1881 roku w Maladze. Jego ojciec Jose Ruiz Blanco, był malarzem, wykładał też w miejscowej Akademii Sztuk Pięknych. Już od wczesnego dzieciństwa Pablo przejawiał zdolności artystyczne. W 1891 roku jego rodzina przeniosła się do La Coruna, na północno – zachodnią część Hiszpanii, a następnie, cztery lata później, do Barcelony. Tam młody Pablo kontynuował naukę w Szkole Sztuk Pięknych. W 1897 roku rodzice wysłali go do madryckiej Akademii Malarstwa, jednakże nie podobało mu się tam i po bezczelnych żartach skierowanych do nauczycieli został usunięty ze szkoły. Powrócił do Barcelony chory na szkarlatynę. Po pewnym czasie, wraz z przyjacielem Pallares’em wyjechał do Horty de Ebro, gdzie wspólnie malowali, rysowali. Po powrocie do rodzinnego miasta, w 1899 roku, Palbo oderwał się spod wpływów akademizmu ojca i szkoły, do której uczęszczał wcześniej. Od tej pory zaczął się podpisywać nazwiskiem swojej matki, Marii Picasso Lopez, uważał bowiem, że „Picasso” brzmi lepiej. W 1900 roku Pablo po raz pierwszy wystawił swoje prace w Eis Quatre („Cztery Koty”) , gdzie często przychodził z uwagi na gromadzącą się tam awangardę artystyczną i intelektualną, z którą mógł porozmawiać o sztuce. W 1901 roku Pablo Picasso przyjechał do Paryża, żył tam w biedzie i niedostatku. Zaczął malować smutne obrazy, w zimnej niebieskiej tonacji, Malował niedole najbiedniejszych, żebraków, prostytutki. W ich postaciach zawierał alegorię radości i śmierci. Był to w jego twórczości tzw. okres błękitny. Charakterystyczne w tym okresie były też sceny figuralne, o silnej wymowie społecznej. (Życie, Pijący absynt, Stary gitarzysta). Obrazy tego okresu cechuje ekspresyjny niebieski koloryt i wydłużenie proporcji postaci. W 1905 zamieszkała z nim Fernanda Oliver, w której Pablo zakochał się bez pamięci. Była jego pierwszą muzą. W twórczości z tamtego okresu zaczęły dominować pogodniejsze, jaśniejsze odcienie różu. Inspirował go wówczas świat akrobatów, klaunów, żonglerów. Często chodził do cyrku Medrano, w którym znajdował motywy do swoich obrazów. W jego malarstwie był to tzw. okres różowy. Do słynnych dzieł tego okresu zaliczyć można obrazy takie jak: Rodzina kuglarzy, Rodzina akrobatów z małpką czy Akrobatka na kuli. W 1905 roku poznał m.in. Leo Steina i jego siostrę Gertrudę, zamożnych Amerykanów, kolekcjonerów malarstwa. Nie szczędzili oni pieniędzy na kupno jego obrazów.

Po 1905 roku w twórczości Picassa dominowała nadal tematyka figuralna, ale interpretowana w sposób łagodniejszy. Pod wpływem rzeźb staroiberyjskich i murzyńskich zaczął pracować nad nową koncepcją przestrzeni w obrazie. Dzieła tego okresu to m.in.- Portret Gertrudy Stein, Panny z Awinionu. Od jesieni 1909 roku Pablo współpracował z G. Braque. Efektem tej współpracy był kubizm. Po fazie analitycznej i hermetycznej (1910) rozpoczęła się faza syntetyczna w 1912 r. , w tym czasie Pablo uprawiał techniki kolażu. W ty też roku rozstał się z Fernandą , a kilka miesięcy później poznał Marcelle Humbert. Trzy lata później jego ukochana zmarła na gruźlicę. Artysta przeżył to boleśnie. Po 1914 roku zwiększał stopniowo role kolorów, wprowadzając dekoracyjną płaską barwę. W 1917 wyjechał do Włoch i zaczął tam tworzyć kompozycje o cechach klasycznych. Projektował też dekoracje i kostiumy do baletu „Parada”. Wyjeżdżając wraz z zespołem na próbę do Rzymu zakochał się w tancerceOldze Chochłowej, córce oficera białej armii. Latem 1918 roku wzięli ślub. 4 lutego 1921 roku urodził się im pierwszy syn Paulo. W 1927 roku poznał Marię Teresę Walter, z którą wdał się w romans i która w 1935 roku urodziła mu córkę Maye. Wówczas jego małżeństwo rozpadło się. Powoli w swej twórczości zbliżał się do ruchu surrealistycznego. Po 1931 przeszedł do układów dekoracyjnych, w których akcentował płaskość plamy barwnej i linearyzm konturu. W sierpniu 1936 roku poznał Dorę Maar, malarkę i fotografkę. Nie rozstał się jednak z żadną z nich – dzielił życie między dwoma kochankami. Marię Teresę i córkę Maye przeniósł do Tremblay pod Paryżem Dorę przyjmował i malował w nowym atelier przy rue des Grand-Augustin. W 1943 roku nawiązał romans z Francoise Gilot, która w 1947 roku urodziła mu syna Claude, a w 1949 roku córkę Palomę. W 1944 roku wstąpił do Francuskiej Partii Komunistycznej. Rok 1953 zakończył się rozstaniem z Francoise i zerwaniem z partią. Poznał wówczas 26 –letnią Jacqueline Roque, z którą ożenił się w 1961 roku. W latach 1966 – 1968 wykonał cykl 347 rysunków o tematyce erotycznej. Malował też liczne portrety, pejzaże oraz martwą naturę. Pablo Picasso zmarł 8 kwietnia 1973 roku w Mougins we Francji.

Był żarliwym amantem, mężem i ojcem, ale przede wszystkim najwybitniejszą indywidualnością artystyczną XX wieku. Do jego słynnych dzieł należą m.in. Autoportret w płaszczu, (1901), Arlekin (1901), Człowiek z gitarą (1911), Pocałunek (1925), Ukrzyżowanie (1930), Guernica (1937), Pocałunek (1969). Pablo Picasso przełamał figuratywny styl obowiązujący od renesansu. Na tle sztuki XX wieku jego twórczość zajmuje pozycję odrębną, która nie da się pomieścić w ramach poszczególnych kierunków artystycznych, a jej znaczenie daje się mierzyć siłą twórczego oddziaływania na współczesną plastykę.

 

 

Brak komentarzy klienta.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze. Proszę sie zalogować.