Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies w celu dostosowania galerii do indywidualnych potrzeb użytkowników.

Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Więcej w polityce cookies.

close

Koszyk

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

ebiuletyn rabat do 50 %

Female Tahitian Nude - Paul Gauguin

Female Tahitian Nude - Paul Gauguin

83,00 zł

Dodaj do listy życzeń

 Paul Gauguin (Eugene Henri Paul Gauguin)

 

Chciałem ustanowić prawo do odważania się na wszystko. Jestem silny, ponieważ nigdy nikt nie sprowadził mnie z drogi, którą obrałem i pozostałem wierny temu co jest we mnie.”

 

Paul Gauguin urodził się 7 czerwca 1848 roku w Paryżu. Jego ojciec był republikaninem, kronikarzem politycznym dziennika Le National. Kiedy Napoleon IV dochodził do władzy, jego rodzina przeniosła się do Peru. Pod koniec 1849 roku na skutek pęknięcia tętniaka zmarł mu ojciec. W 1854 roku powrócił wraz z resztą rodziny do Francji. Jedenaście lat później Paul Gauguin zaciągnął się na pokład handlowca Luzitano płynącego do Rio de Janeiro jako oficer stażysta. Następnie awansował na porucznika i wyjechał na rejs dookoła świata. W 1867 roku zmarła mu matka. Od marca 1968 r. do kwietnia 1871 r. odbywał służbę wojskową na pokładzie statku Jerome -Napoleon. Po odbyciu służby jego prawnym opiekunem został Gustave Arosa, kolekcjoner obrazów impresjonistów. To dzięki niemu Paul Gauguin dostał pracę w biurze maklerskim. Poznał tam malarza Emile'a Schuffeneckera, z którym wspólnie malował i rysował. W 1872 roku spotkał Mette Sophie Gad, duńską córkę wysokiego urzędnika sądowego, z którą po roku znajomości wziął ślub. Mieli pięcioro dzieci. W 1874 roku zapisał się do pracowni Colarissi, w której zapoznał się z tajnikami malowania z modelu. Swój pierwszy obraz Poszycie leśne w Viroflay wystawił w 1876 roku w ramach dorocznej wystawy paryskiej (zwanej Salonem). W tym czasie studiował twórczość wielu sławnych malarzy oraz próbował różnych technik malarskich. W kolejnych latach - 1880, 1881 i 1882 pokazywał swoje prace na wystawie impresjonistów. W 1883 roku porzucił pracę w biurze maklerskim myśląc złudnie, że uda mu się utrzymać ze sprzedaży obrazów. Wyjechał z C. Pissarro do Normandii, szybko sprowadził tam swoją rodzinę uważając, że koszty utrzymania będą tam o wiele niższe. Nic takiego jednak nie miało miejsca. Wspólnie z żoną wyjechał więc do Danii. Tam również spotykały go same niepowodzenia. Nie mógł znaleźć pracy, a na dodatek jego teściowie potępiali go. Opuścił więc żonę i wraz z synem Clorisem powrócił do Francji. Kłopoty finansowe zdały się nie mieć końca. Na szczęście ktoś zaproponował mu pracę urzędnika w administracji. W międzyczasie przygotowywał się na ostatnią wystawę impresjonistów w 1886 roku. Rok później zaciągnął się na statek do Panamy, potem wyjechał na Martanikę. Gorący klimat nie służył mu jednak i Paul Gauguin zachorował na czerwonkę i malarię. W 1888 roku powrócił do Paryża, gdzie w galerii Boussod i Valadon zorganizowana została jego pierwsza, indywidualna wystawa. Powoli stał się mistrzem symbolizmu. W październiku tegoż roku Paul Gauguin przyjechał na zaproszenie do Vincenta van Gogha do Arles, by wspólnie malować obrazy. Ich odmienne charaktery stały się jednak przyczyną ostrych spięć. 23 grudnia po kłótni z kolegą van Gogh obciął sobie kawałek ucha. Tymczasem P. Gauguim powrócił do Paryża. W kwietniu 1891 roku artysta wsiadł na statek płynący w kierunku Numei. 8 czerwca osiedlił się z poznaną Titi – Anglo – Tahitanką w tubylczej wiosce Mataiea. Pięć miesięcy później poznał Teha' Marę, która została jego modelką. We wrześniu 1893 roku przybył do Paryża po spadek, dzięki któremu wynajął pracownię przy ulicy Vercingentoirixa. Zamieszkał tam razem ze swoją kochanką przywiezioną z Jamajki – z Annah. To właśnie w tym domu odbywały sie w każdy czwartek słynne Czwartki Gauguina. W czwartkowe wieczory przychodzili do niego malarze i gospodarz domu czytał im fragmenty ilustrowanej książki Noa -Noa, którą właśnie pisał. W listopadzie wystawił w galerii Durand – Ruela 41 płócien z Tahiti i 3 obrazy z Bretanii. Po kilkumiesięcznym pobycie w Pont – Aven artysta zdecydował sie na powtórny wyjazd na Tahiti. Zamieszkał tam w Punaanii wraz młodą 14 - letnią Pahurą, którą wziął jako vahine. Z uwagi na zły stan zdrowia i kłopoty finansowe był na granicy samobójstwa. W 1897 roku zmarła mu jego córka, Aline. Powstał wówczas obraz uważany za jego malarski testament: Skąd przybywamy? Czym jesteśmy? Dokąd idziemy? Pod koniec tegoż roku wydana została jego książka Noa -Noa. W tym samym czasie P. Gauguin spróbował popełnić samobójstwo. Na szczęście został uratowany i wraz z Pahurą osiedlił się w Papetee, gdzie rozpoczął prace jako kreślarz w biurze robót publicznych. W 1899 roku zaczął redagować artykuły wstępne do satyrycznej gazety Les Guepes. Założył też własną gazetę Le Sourire, która występowała w obronie tubylców i ostro atakowała władze. W 1901 roku przeniósł się na Markizy, do Atuanu, na wyspie Hiva – Oa, gdzie zbudował słynny Dom Rozkoszy. Zamieszkał tam z nową vahine. Paul Gauguin zmarł 8 maja 1903 roku, w chwili, kiedy galeria Vollard zorganizowała wystawę jego 50 obrazów i 27 rysunków.

Sztuka Gauguina zaliczana jest do najważniejszych przejawów na przełomie XIX i XX wieku., wywarła wielki wpływa na kształtowanie sie nurtu kolorystycznego we współczesnym malarstwie, oddziałując przede wszystkim na fowistów.



Brak komentarzy klienta.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze. Proszę sie zalogować.