Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies w celu dostosowania galerii do indywidualnych potrzeb użytkowników.

Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Więcej w polityce cookies.

close

Koszyk

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

ebiuletyn rabat do 50 %

P.Klee - Highway and Byways

P.Klee - Highway and Byways

49,00 zł

Dodaj do listy życzeń

Paul Klee (1879-1940)

 

Sztuka przenika rzeczy, przekracza rzeczywistość, tak samo jak i świat wyobrażony.”

 

Sztuka nie odtwarza tego, co widoczne, ale sprawia, że coś staje sie widoczne.”

Paul Klee, urodził się 18 grudnia 1879 roku w Munchenbuchsee, koło Berna. Jego ojciec był Niemcem i uczył muzyki w szkole kantonalnej, matka zaś pół-Francuzką, pół-Szwajcarką z Bazylei, stąd matowa cera i czarne głębokie spojrzenie u ich syna. Gdy Paul miał 7 lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach, od swojej babci nauczył sie również rysować. Po zdaniu matury i po wahaniach co do wyboru, wyjechał w 1898 roku do Monachium, by studiować malarstwo. Często odwiedzał tam sale koncertowe, słuchał R. Wagnera, R. Straussa i Mozarta. Podczas jednego z takich muzycznych wieczorów poznał w 1899 roku młodą pianistkę Lily Stumpf, swoją przyszłą żonę. Jednocześnie dużo się uczył. W październiku 1900 roku został przyjęty do miejscowej Akademii Sztuk Pięknych. Studia te jednak rozczarowały go i zniechęcony do malowania porzucił studia w 1901 roku i zaręczył się z Lily. W październiku wyjechał z przyjacielem H. Hallerą w podróż do Włoch. Zwiedzili wówczas Genuę, Livorno, Pizę, Rzym i wiele innych miast. Podziw wzbudziły w nim obrazy Rafaela i Leonarda da Vinci. W połowie 1902 roku wrócił do Berna, gdzie pozostał do 1906 roku. W międzyczasie studiował anatomię, uczęszczał na wykłady prof. Strassera, zrealizował cykl satyrycznych rycin Inwencje, opanował tez technikę grawiury i malarstwa na szkle. Wiosna 1905 roku spędził dwa tygodnie w Paryżu zwiedzając Luwr. We wrześniu 1906 roku wziął ślub z Lily i zamieszkał z nią w Monachium. Rok później przyszedł na świat ich syn Felix. W 1910 roku odbyła się pierwsza ekspozycja dzieł Paula w berneńskim Kunstmuseum, która otworzyła mu drogę do sławy. W kolejnych latach młody malarz zwiedził Paryż i Tunezję. Podczas I wojny światowej, w 1916 roku, został zmobilizowany. Powrócił do Monachium dwa lata później, gdy wojna się skończyła. W 1920 roku miała miejsce retrospektywa dzieł malarza w galerii Hansa Goltza. Wystawił on wówczas 362 obrazy. Ekspozycja ta przyniosła ogromny sukces. W 19121 roku przeniósł się wraz z rodziną do Weimaru i rozpoczął współpracę z Bauhausem. Klee prowadził w ten czas zajęcia praktyczne, kontynuował i publikował prace teoretyczne, a przy tym wiele malował. Malarza zaczął nawiązywać co raz to szersze kontakty międzynarodowe. W 1926 roku wziął udział w pierwszej paryskiej wystawie surrealistycznej. Pięć lat później porzucił Baugaus i objął katedrę malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Dusseldorfie. W 1933 roku prześladowany przez nazistów, dostał jednak zakazał nauczania w Niemczech i wyjechał do Szwajcarii. Trzy lata później artysta zaczął chorować na sklerozę. W 1937 roku naziści wystawili jego obrazy na wielkiej wystawie „Sztuki zdegradowanej”. W maju 1940 roku Paul Klee trafił do kliniki Locarno-Orselia, gdzie 29 czerwca zmarł.

    Jego obrazy należą do najpiękniejszych przykładów ilustrujących ważniejsze prądy artystyczne II połowy XX wieku. Pozostał w głównym kręgu ekspresjonizmu i abstrakcji, ale w swych pracach łączył różne style i techniki. Już za życia zaliczany był do najwybitniejszych indywidualności w sztuce współczesnej, do dziś pozostał równie ceniony. Paul Klee wywarł duży wpływ na sztuce współczesną, przyczyniając się zwłaszcza do rozwoju nurtu abstrakcji lirycznej.

       Namalował takie obrazy, jak: Komedia (1905), Kairuan (1914), Śpiewająca maszyna (1922), Miasto włoskie (1928), Ad Parnassum (1932), Złamany klucz (1938), Kundel (1939), Martwa natura (1940).

 

Brak komentarzy klienta.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze. Proszę sie zalogować.