Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies w celu dostosowania galerii do indywidualnych potrzeb użytkowników.

Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Więcej w polityce cookies.

close

Koszyk

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

ebiuletyn rabat do 50 %

Camille Monet z dzieckiem, 1875 - Monet

Camille Monet z dzieckiem, 1875 - Monet

44,00 zł Wyprzedaż Wyprzedaż!

49,00 zł

Dodaj do listy życzeń

Claude Monet (1840 – 1926)

 

Prekursorskie oko Moneta wyprzedza nas i prowadzi w kierunku nowego spojrzenia na świat. Wzbogaca i wyostrza nasz odbiór tego, co nas otacza.” (Clemenceu)

Claude Monet, malarz francuski, jeden z twórców i główny reprezentant impresjonizmu. Urodził się 14 listopada 1840 roku w Paryżu. Gdy miał zaledwie 5 lat jego rodzice przenieśli się do Hawru, bowiem tam jego ojciec otworzył swój sklep spożywczy. Chciał, by syn również zajął się rodzinnym interesem, ale młody Claude wolał malować. Już od wczesnych lat dzieciństwa rysował karykatury swoje i swoich znajomych, które dobrze się sprzedawały. Gdy miał 16 lat napotkał na swojej drodze normandzkiego malarza Eugene Boudina. To on zapoznał Moneta z techniką olejną, pracował też z nim w plenerze. Claude chciał studiować malarstwo w Paryżu, rodzina jednak nie była zadowolona perspektywą wysokich wydatków. Poszedł jednak na studia, dzięki swojej ciotce Matie – Jeanne Leandre, która regularnie wypłacała mu prywatne stypendium. Zapisał się do Akademii Suisse. Kiedy miał 21 lat został powołany do wojska i wyjechał do Algierii. Niestety zachorował tam na tyfus i z tej oto przyczyny został zwolniony z dalszej służby. Powrócił więc z powrotem do Hawru w celu rekonwalescencji. W 1862 roku przyjechał do Paryża i rozpoczął studiowanie w pracowni Charles'a Gleyre'a. Poznał tam m. in.: A. Sisley'a, P. Renoira, J.F. Bazille'a. Razem wyjeżdżali w plener malować to, co stworzyła natura. W 1866 roku uczestnicy w Salonie, nobilnej wystawie paryskiej, organizowanej przez państwo. Powszechna uwagę przyciągnął zwłaszcza obraz zatytułowany Kobieta w zielonej sukni. Modelką na tym obrazie była Camille (Kamila), jego towarzyszka życiowa i przyszła żona. Rodzina Moneta nie zaakceptowała jednak Kamili. W marcu 1867 roku Salon odrzucił jego obrazy. Latem tegoż roku artysta wyjechał do Saint – Adresse, by spędzić lato z rodziną. Tymczasem Kamila , spodziewająca się jego dziecka, została bez środków do życia w Paryżu. Claude Monet powierzył ją opiece swoim przyjaciołom: Bazille'emu i Pissarrowi. Gdy kobieta urodziła syna powrócił do Paryża. Młodzi rodzice mieli jednak kłopoty finansowe. Na szczęście L. Gaudibet kupił u niego kilka obrazów i w końcu mogli oni wyjechać z Paryża. Zamieszkali razem w Etretat, nad morzem. W 1869 roku po raz kolejny jego obrazy zostały zaakceptowane przez Salon. W kwietniu 1870 roku poślubił Kamilę a następnie wyjechał do Trouville. Tam zastała go wojna francusko – pruska (1870 -1871). Następnie wyjechał do Londynu do C.Pissarro, a potem do Zaandam. Po powrocie do Francji okazało się, że jego żona otrzymała spadek. Wynajęli więc domek w Argenteuil, koło Paryża. Na pierwszej wystawie impresjonistów, w 1974 roku, wystawił swoje prace np.: obraz Impresja, wschód słońca, od którego wziął się później kierunek malarski, zwany impresjonizmem. W 1878 roku artyście urodził się drugi syn. Kamila jednak bardzo często chorowała i w 1879 roku zmarła. Claude Monet namalował wówczas ostatni obraz swojej żony i dwóch synów. Po pewnym czasie związał się z żoną bogatego przedsiębiorcy, Ernesta Hoschede – z Alice Hoschede, z którą przyjaźnił się od 1876 roku. Wywołało to ogólne oburzenie. Oboje przenieśli się więc do Giverny. W kilka lat po śmierci jej męża Monet poślubił Alice. Był to rok 1892. Przedstawione na kolejnych wystawach obrazy artysty cieszyły się większym rozgłosem. Ich ceny ciągle rosły. Claude Monet stworzył wówczas serie obrazów z wybranej tematyki, ale ukazane w różnych porach dnia i roku. W taki oto sposób powstały m. in.: Stogi (1891), Topole (1892), Katedra w Rouen (1892 -1895), czy Nenufary (1904). W 1911 roku umarła jego druga żona, Alice, a trzy lata później jego najstarszy syn, Jean. W 1922 roku, na życzenie premiera George'a Clemenceau ofiarował państwu serię obrazów Nenufary. W tym czasie Monet cierpiał kataraktę oczu. Po wykonaniu operacji powrócił do malowania obrazów. Opiekę nad nim sprawowała jego synowa Blanche. Niestety 5 grudnia 1926 roku Claude Monet zmarł w wieku 86 lat.

Malarstwo Moneta wywarło wpływa na powstanie kierunku abstrakcji aluzyjnej i lirycznej.

 

Brak komentarzy klienta.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze. Proszę sie zalogować.