Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies w celu dostosowania galerii do indywidualnych potrzeb użytkowników.

Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Więcej w polityce cookies.

close

Koszyk

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

ebiuletyn rabat do 50 %

Zwiastowanie

Zwiastowanie

107,00 zł

Dodaj do listy życzeń

Fra Angelico (1387-1455)

 

„Nigdy nie poprawia ani nie przerabia swoich obrazów, lecz pozostawia zawsze takimi, jakie powstały od pierwszego pociągnięcia pędzla; wierzył, że taka była wola Boga.” - Vasari

 

„Ten zacny zakonnik nie był nigdy wystarczająco chwalony za swe pokorne wypowiedzi, dobre czyny, proste i pobożne obrazy; a święci, których namalował, bardziej wyglądają na świętych, niż ci namalowani przez jakiegokolwiek innego malarza.” - Vasari

 

Guido di Pietro, to mistrz szkoły florenckiej, mich – artysta, znany jako Fra Angelico. Uważa się, że przyszedł na świat w 1387 roku, w Mugello, nieopodal Florencji. Od dzieciństwa odczuwał powołanie do życia zakonnego, szczególnie interesował go reguła dominikańska nakazująca „dobroczynność, pokorę i nieodzowne ubóstwo”. Wykazywał także duże zdolności malarskie. W 1417 roku Guido został członkiem bractwa religijnego pod wezwaniem Św. Mikołaja, ze statusem niezależnego malarza. Trzy lata później wstąpił do zakonu dominikanów w Fiesole. Tam przybrał imię Fra Giovanni. W 1423 roku namalował obraz dla kościoła Santa Maria Nuova, ponadto wykonał ilustracje do Pisma Świętego. W zakonie był początkowo administratorem i wikariuszem. 21 stycznia 1436 roku, na mocy bulli papieża Eugeniusza IV dominikanie objęli w posiadanie klasztor San Marco we Florencji. Klasztor ten był jednak w opłakanym stanie, należało go odnowić. Brat Giovanni (Fra Angelico – gdyż takie imię weszło do tradycji) wykonał wówczas freski na ścianach 40 cel, by każdy ze współbraci mógł adorować i kontemplować wykonany przez współbrata obraz inspirowany nauką Kościoła. Gdy nie malował, to przesiadywał w bibliotece klasztornej, w której studiował dzieła teologów Wschodu i Zachodu. Przyswoił sobie wiedzę w dziedzinach takich jak: gramatyka, logika, retoryka, poezja, prawo, muzyka, fizyka, arytmetyka i geometria. W 1445 roku Fra Angelico przyjechał, na prośbę papieża Eugeniusza IV, do Rzymu. Latem 1447 roku wraz z pomocnikami wyjechał do Orvieto, by malować tam freski w tamtejszej katedrze. Do 1449 roku dekorował także kaplicę Mikołaja V w Watykanie. Gdy rok później wybuchła w Rzymie epidemia cholery powrócił do Fiesole. W swoim macierzystym klasztorze został wybrany na przeora. Funkcje tą pełnił w latach 1450-1452. w 1454 roku, prawdopodobnie na wezwanie papieża Mikołaja V, wyjechał ponownie do Rzymu. Fra Angelico zmarł tam 18 marca 1455 roku. Papież Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym i świętym patronem malarzy i artystów.

Fra Angelico odtwarzał w obrazach historię tajemnicy wcielenia Chrystusa od chwili poczęcia w łonie Maryi do zmartwychwstania. To wielki artysta , a jednocześnie bardzo pobożny brat żebrzący z zakonu św. Dominika. W swoim malarstwie posługiwał się nowatorskimi sposobami wyrazu artystycznego. Za życia znalazł uznanie i był naśladowany przez wielkich artystów renesansu, takich jak: Domenico Veneziano czy Piero della Francesca.

Namalował m.in.: Sąd Ostateczny (1431), Tabernakulum Linaiuoli (1433-1435), Koronacja Matki Boskiej (1435), Zwiastowanie (1450) itp. Wykonał również liczne freski jak np.: Noli Me Tangere (1440-1441), Chrystus Zmartwychwstały (1438-1450), Święty Dominik przy Krzyżu (1438-1450), Pokłon Trzech Króli (1438-1450).

 

Brak komentarzy klienta.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze. Proszę sie zalogować.