Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies w celu dostosowania galerii do indywidualnych potrzeb użytkowników.

Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Więcej w polityce cookies.

close

Koszyk

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

ebiuletyn rabat do 50 %

Two Moroccans Seated In The Countryside

Two Moroccans Seated In The Countryside

49,00 zł

Dodaj do listy życzeń

 Eugene Delacroix (1798 -1863)

 

„ Pan Delacroix jest najbardziej oryginalnym malarzem epoki starej i współczesnej.”

- Baudelaire, 1843

 

„Powiedziałoby się krater wulkanu artystycznie przesłonięty bukietem kwiatów.”

- Baudelaire, 1856

 

            Ferdynand Victor Eugene Delacroix  - malarz francuski, najwybitniejszy reprezentant romantyzmu. Urodził się 26 kwietnia 1798 roku w Charenton Saint – Maurice, pod Paryżem. Był zatem dzieckiem Rewolucji Francuskiej. Miał trójkę rodzeństwa. Będą trzyletnim dzieckiem doświadczył już poparzenia, topienia, był też prawie zatruty i uduszony. Wyszedł jednak z nich obronną ręką. Pociągłą go muzyka, jego nauczyciel zapowiadał mu błyskotliwą karierę. Gdy Eugene maił 7 lat zmarł mu ojciec, matka wraz z dziećmi przeprowadziła się zatem do Paryża. On sam zaś zaczął uczęszczać do miejscowego Liceum Cesarskiego, gdzie zdobył staranne, klasyczne wykształcenie. Równocześnie pobierał naukę muzyki, grał na klawesynie i uczył się szermierki. Dużo też rysował. Od 1807 roku często zwiedzał Luwr. W 1814 roku młody Delacroix stracił matkę. Przeprowadził się wiec do swojej siostry i jej męża. W następnym roku zapisał się do pracowni Pierre'a Narcisse'a Guerin. W 1822 roku nawiązał bliską znajomość z Soulier. Często bowiem jego modelki były również jego kochankami. Podobała się kobietom jego błyskotliwość i szarmanckość. Poznał wielu słynnych pisarzy; Stendhala, A. Dumosa, T. Gautiera oraz malarza A. Deveria i kompozytora H. Berlioza. W tym też roku wystawił na Salonie swój pierwszy obraz zatytułowany Barka Dantego. Niestety jego malarska technika padła ofiarą ostrej krytyki. Delacroix  zlekceważył ją jednak, zgłębiał świat malarstwa na swój sposób, nie interesowały go też obowiązujące normy. Trzy lata później wyjechał do Anglii, gdzie zaczął pobierać lekcje jazdy konnej. Dokładnie zapoznał się tam z osiągnięciami malarstwa angielskiego w dziedzinie światła i koloru doprowadziło go do wzbogacenia i rozjaśnienia palety barwnej oraz zwróciło uwagę na technikę akwareli. By spotęgować napięcie dramatyczne zaczął bardziej dynamizować kompozycję, wprowadzając silne efekty światłocienia. W 1832 roku wraz z hrabią Charles'em de Mornay wyjechał z misją dyplomatyczną do Maroka. Podróż ta była spełnieniem jego marzeń bowiem od dziecka  fascynował się Orientem. Dużo wówczas malował chcąc zapamiętać otaczającą go rzeczywistość. Powróciwszy do Francji porzucił salonowe życie. Malowanie pochłonęło mu większość czasu. W latach 1833 – 1861 artysta pracował nad dekoracją biblioteki w Pałacu Burbonów, galerii Apollina w Luwrze, Salonu Pokoju w ratuszu Paryża... Pomocą służyli mu wówczas  jego przyjaciele. Od 1837 roku wielokrotnie zgłaszał swoją kandydaturę do Akademii Sztuk Pięknych, najbardziej prestiżowej instytucji oficjalnie uznanych malarzy, dopiero jednak  20 lat później został przyjęty w poczet członków Akademii. W 1851 roku został wybrany radcą miejskim. W lipcu 1861 roku nastąpiła inauguracja udekorowanej przez Delacroix kaplicy w Kościele Saint – Sulpice. Artystę trapiła jednak ciągle wysoka gorączka i zapalenie gardła, najprawdopodobniej o pochodzeniu gruźliczym. 3 sierpnia 1863 roku napisał testament, w którym legalnym spadkobiercą uczynił Achilla Pirona. Eugene Delacroix zmarł 13 sierpnia 1863 roku w Paryżu.

            Eugene Delacroix  całkowicie oddał się sztuce. Za życia jego twórczość była obiektem gwałtownych ataków ze strony malarzy akademickich i oficjalnej krytyki. W młodości uchodził za przywódcę romantyków. Różnorodność i oryginalność jego malarskiego stylu zapewniła mu szybko pozycję, ale i skazała na samotność. To właśnie on w epoce ciemności ogłosił triumf koloru. Sztuka Delacroix wywarła wpływ na malarstwo II połowy XIX wieku, przyczyniając sie szczególnie do rozwoju tendencji kolorystycznych, których konsekwencją  stała się twórczość impresjonistów. Po śmierci jego twórczość była licznie komentowana i pokazywana, a wielu artystów czerpało z niej inspiracje.

            Najważniejsze dzieła malarza to: Barka Dantego (1822), Rzeź na Chios (1824), Śmierć Sardanapalo (1827), Wolność wiodąca lud na barykady (1830), Kobiety algierskie (1834), Autoportret w zielonej kamizelce (ok. 1837), Wkroczenie krzyżowca do Konstantynopola (1841), Porwanie Rebeki (1858), Konie arabskie walczące w stajni (1860), Walka Jakuba z aniołem (1855 -1861).

 

Brak komentarzy klienta.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze. Proszę sie zalogować.